DWI’N hoff iawn o gathod. Mae gen i gath: Griff, ac mae hi’n 16 oed (llun ohoni ar gofnod cynharach, yma). Roedd hi’n 10 wythnos oed pan gefais i hi. Y peth cynta ddaru hi oedd chwythu arna fi. Ond rydan ni’n frindiau rwan. Mae Griff wedi teithio ar hyd y lle efo fi: pan dwi wedi symud i swydd newydd, mewn tre newydd, mae’r hen gath wedi dwad efo fi – ac wedi cwyno’r holl ffordd cyn landio’n saff yn ei chartre newydd a cymryd mymryn o ddyddiau i setlo a ffeindio rhywle i gysgu.

Mae Griff yn siaradus iawn. Mae hi’n sgwrsio efo ni drwy’r amser. Rydan ni’n deud “Bore da, Griff” wrthi pan rydan ni’n deffro’n y bore, ac mae hi’n deud rhywbeth wrtha ni. Dwn i’m be: faswn i’n lecio meddwl mai, “Bore da,” mae hithau’n ddeud. Mwy na thebyg, mae hi’n deud: “Lle mae fy mrecwast i’r diawl diog?”

Beth bynnag, mae cathod yn sgwrsio, mae’n debyg – a dyma’r dystiolaeth:

Advertisements